Faðir.
Frumkvöðull.
Ráðgjafi.
Sá sem reddar hlutunum.
Sá sem heldur ró sinni.
Sá sem vinnur mest.
Sum þessara hlutverka hafa hjálpað mér mikið.
Þau geta gefið manni stefnu þegar maður veit ekki alveg hvað maður á að gera næst. Ef ég spyr mig hvernig ég vil vera sem faðir eða leiðtogi verður ákvörðunin stundum skýrari.
En ég hef líka farið að velta fyrir mér hinni hliðinni.
Hvað gerist þegar hlutverkið verður of sterkt?
Ef ég er alltaf „sá sem reddar“, á ég þá erfiðara með að leyfa öðrum að bera ábyrgð?
Ef ég er „frumkvöðull“, þarf ég þá alltaf að vera að byrja á einhverju?
Ef ég er „sterki maðurinn“, leyfi ég mér þá að biðja um hjálp?
Kannski eru hlutverk gagnleg verkfæri.
En kannski þurfum við reglulega að spyrja hvort við séum enn að nota hlutverkið eða hvort hlutverkið sé farið að nota okkur.