Ef hugmyndin er nógu góð ætti hún auðvitað að geta staðið undir sér.
En af hverju?
Nýtt verkefni er oft viðkvæmast nákvæmlega þegar við setjum mesta pressuna á það.
Það á að verða gott, finna markaðinn, þróa vöruna, byggja upp traust og helst greiða reikningana á sama tíma.
Ég fór að hugsa öðruvísi um þetta þegar ég rakst á hugtakið brúartekjur.
Að nota það sem maður kann nú þegar til að fjármagna tímann sem eitthvað nýtt þarf til að verða gott.
Mér finnst eitthvað mjög heilbrigt við þá hugsun.
Það þýðir ekki endilega að maður trúi minna á drauminn.
Kannski þýðir það einmitt að maður beri nægilega mikla virðingu fyrir honum til þess að neyða hann ekki til að standa undir öllum skuldbindingum lífsins frá fyrsta degi.
Spurningin er þá ekki bara:
„Hvenær get ég lifað af þessu?“
Kannski er betri spurning fyrst:
„Hvernig get ég gefið þessu nægan tíma til að verða gott?“