Peningar koma inn.
Og maður sér strax hvað hægt væri að gera fyrir þá.
Ráða.
Byggja.
Markaðssetja.
Kaupa tæki.
Stækka.
Það er alltaf hægt að finna fyrirtækinu eitthvað að gera við peningana.
Það sem ég hef verið að hugsa meira um er hvers vegna eigandinn verður stundum síðastur í röðinni.
Allt á að fara aftur inn.
Aftur og aftur.
Kannski er það skynsamlegt um tíma.
En ef markmiðið með því að byggja fyrirtæki er meðal annars að skapa fjárhagslegt öryggi, þá hlýtur einhver hluti verðmætanna á endanum að þurfa að fara út úr fyrirtækinu og verða að einhverju öðru.
Sjóði.
Eign.
Fjárfestingu.
Einhverju sem er ekki háð sama rekstrinum.
Annars eru eggin í sömu körfunni, sama hversu stór karfan er orðin.